fbpx

Pokój dziecięcy to pomieszczenie, które z upływem lat zmienia się w o wiele większym stopniu niż pozostałe części domu.  Nie oznacza to jednak, że może zostać pozbawiony charakteru. 

Starajmy się już od najmłodszych lat otaczać dzieci pięknymi rzeczami, designerskimi meblami, a nawet sztuką. Wpływa to, bowiem korzystnie na ich rozwój oraz wrażliwość na odbieranie świata. Pokój dziecka ma rosnąć wraz z nim i dawać mu poczucie bezpieczeństwa. Ma być to miejsce kreatywne, radosne z dużą przestrzenią do zabawy.

Kolorystyka dziecięcego pokoju –  postaw na neutralne odcienie.

Przy wyborze kolorów do pokoju dziecka warto wziąć pod uwagę ich psychologiczny aspekt, a także wiek lokatora. Inne barwy dobierzemy bowiem do pokoju beztroskiego trzylatka, inne dla przedszkolaka, a jeszcze inne dla ucznia podstawówki czy zbuntowanego nastolatka. Dodatkowo przełamujmy przy okazji odwieczny stereotyp kolorystyczny mówiący, że pokój dla chłopca koniecznie powinien być niebieski, a dla dziewczynki obowiązkowo różowy.  Jeśli zdecydujemy się na neutralny zestaw kolorów, wnętrze nie będzie dziecka rozdrażniać, dekoncentrować i męczyć.

Stosuj kolorowe dodatki

Jeśli pokój dla naszego przybysza wyda nam się zbyt mdły, to zdecydujmy się na lekkie ożywienie, wprowadzając kolorowe meble i sprzęty. Poza tym nic tak nie ożywi pokoju naszego malucha, jak dziecięce sprzęty i zabawki.

Oświetlenie pokoju dziecięcego

Kolejną istotną kwestią jest dobór odpowiedniego oświetlenia. W pokoju dziecięcym świetnie sprawdzają się lampy z regulacją intensywności światła. Stosujmy głównie oświetlenie w ciepłej barwie.

Meble dopasowane do dziecka

Najistotniejszą decyzją jest wybór biurka i fotela. Od nich zależy bowiem, czy dziecko będzie miało szansę siedzieć przy nauce, zachowując prawidłową pozycję ciała. Dobrym rozwiązaniem jest regulowany blat uchylny, który pozwala odciążyć kręgosłup przy pracy. Dodatkowo daje też możliwość aktywności w pozycji stojącej, która jest zdrowsza i bardziej naturalna dla człowieka niż siedząca.

Zdjęcie: https://architektporzadku.pl/

Zdjęcie: https://wikilistka.pl

Zdjęcie: https://wnetrzadladzieci.com/

Mniej znaczy więcej. 

Minimalizm we wnętrzach to styl, który charakteryzuje prostota i oszczędność detali. Źródeł minimalizmu we wnętrzach należy szukać w epoce modernizmu, który na pierwszym miejscu stawiał użyteczność rozwiązań architektonicznych i wnętrzarskich. Inspiracją była również między innymi architektura japońska, w której wnętrza są podporządkowane regułom geometrii, ascetyczne i uporządkowane.

Przestrzeń zaaranżowana zgodnie z tym nurtem jest ograniczona zarówno pod względem dekoracyjności, jak również liczby i doboru kolorów. Oprócz czerni, bieli oraz całego wachlarza odcieni szarości, znajdziemy tu również beże i brązy. Chętnie wykorzystywane w aranżacjach są tworzywa typu plastik, szkło, kamień oraz wielkoformatowy gres i spieki kwarcowe. Wnętrza mogą zostać ocieplone przez elementy malowanego drewna, egzotycznego forniru oraz skórę.

Minimalizm we wnętrzach to także funkcjonalność.

Każdy przedmiot, mebel powinien być dobrze przemyślany tak, by ich ilość była możliwie najmniejsza, a zarazem by na nic nie zabrakło miejsca.

Cechami wyróżniającymi styl nowoczesny są funkcjonalność, prostota i minimalizm.
Kolorami dominującymi w pomieszczeniach powinny być biel i czerń, a także beże, szarości i brązy.
Styl nowoczesny powstał jako przeciwwaga dla rozbuchanej ornamentyki XIX wieku. Jego hasłem przewodnim stało się zdanie wypowiedziane przez słynnego architekta Louisa Sullivana: „Forma podąża za funkcją”. We wnętrzach, w których funkcjonalność jest zasadą nadrzędną, niewiele miejsca pozostaje na dekoracyjne dodatki.

Stal nierdzewna i chrom to ulubione materiały nowoczesnych designerów. Stoły i stoliki kawowe ze stalowymi nogami lub chromowane ramy krzeseł, foteli i sof natychmiast kojarzą się z oszczędnym stylem Bauhausu. Do wykończenia mebli najczęściej wykorzystywano natomiast szkło, laminowane drewno i skórę.
Linie proste, równoległe lub prostopadłe mogą być wykorzystane jako motywy dekoracyjne, stanowią również podstawę organizacji przestrzeni – ustawione wzdłuż wyobrażonych linii meble będą tworzyły wrażenie geometrycznego porządku i harmonii.

Wybierając dywan do mieszkania, zazwyczaj zwracamy uwagę na jego kolor, wzór oraz odpowiedni dla nas wymiar. Czy to jednak wystarczy do podjęcia odpowiedniej decyzji? Podpowiadamy, czym jeszcze warto się kierować przy zakupie dywanu.

Oprócz designu bardzo istotny jest materiał, z jakiego wykonano dywan. Dywany, różnią się między sobą rodzajem włókien oraz metodą wykonania, to właśnie od tego zależy ich trwałość.

Wśród tych naturalnych najpopularniejsza jest wysokiej jakości wełna, która doskonale chroni przed chłodem i jest przyjemna w dotyku. Alternatywą może być bawełna, która dzięki swoim antystatycznym właściwościom nie elektryzuje się. Łatwo można też je wyczyścić a ich kolory nie mają tendencji do blaknięcia. Najbardziej luksusowym wyborem może być jedwabny dywan. Dzięki cienkim włóknom może on być bardzo gęsty a jednocześnie lekki. Jego zaletą jest również stylowy połysk i odporność na zabrudzenia.

Z kolei sztuczne włókna najczęściej wykorzystywane przy dywanach to polipropylen przyjemny w dotyku poliester, świetnie imitujący wełnę akryl. Należy wspomnieć również o bardzo wytrzymałej wiskozie.

Dobrze dobrany dywan jest, także mądrze dopasowany do charakterystyki i przeznaczenia danego pomieszczenia.

Salon i jadalnia to miejsce reprezentacyjne, narażone na przeróżne zabrudzenia oraz intensywnie użytkowane.  Do tego typu pomieszczeń świetnie sprawdzają się dywany z polipropylenu, które dzięki swojej odporności na uszkodzenia, wilgoć, a także trwałości kolorów z powodzeniem posłużą przez wiele lat. Dla bardziej wymagających dobrym wyborem będzie także dywan jedwabny.

W sypialni, jak i w pokoju dziecięcym dywan powinien być puszysty i miękki dając poczucie komfortu i ciepła, więc najlepiej sprawdzi się tam dywan z wełny oraz bawełny.

Odpowiedni dywan do sprawi, że wnętrze nabierze nowego charakteru. Stanie się bardziej przytulne, ciepłe i zachęcające. W tej chwili na rynku można znaleźć tak wiele różnych modeli dywanów, że bez wątpienia każdy znajdzie coś dla siebie.

Blat kuchenny to przestrzeń narażona na wilgoć, zabrudzenia, gorące naczynia czy cięcia nożem. Ważne jest zatem, aby był funkcjonalny i praktyczny.​ Rynek oferuje aktualnie dużo rozwiązań, ale musimy pamiętać, aby dobrać blat odpowiedni donaszyh potrzeb. Poniżej rodzaje blatów jakie możemy wybrać.

LAMINAT

Laminat to jeden z najczęściej wybieranych rozwiązań. Ma przestępną cenę i bardzo bogaty wybór powierzchni – może być to wybrany przez nas kolor lub imitacja materiałów naturalnych takich jak drewno czy kamień. Jest odporny na wysokie temperatury i łatwo utrzymać go w czystości. Wadą niestety jest niska odporność na wodę, a także na zarysowania. Źle zabezpieczony lub narażony na częsty kontakt z wodą może się odkształcić lub napęcznieć. Blaty laminowane nie mają możliwości naprawy i trzeba wówczas wymienić blat. 

  

DREWNO

Drewno to materiał ponadczasowy. Jest elegancji, stylowy, pasuje do niemal każdego wnętrza i dodaje pomieszczeniu ciepła. Jest łatwy w obróbce, ale jego największą zaletą jest możliwość renowacji i odnowienia. Niestety jako materiał naturalny wymaga więcej dbałości i pielęgnacji. Nie jest również odporny na wysokie temperatury, dlatego przy gotowaniu warto pamiętać, aby zadbać o odpowiednie zabezpieczenie przed gorącymi naczyniami.

KAMIEŃ

Szlachetny, luksusowy, solidny – taki jest właśnie kamień. Jest odporny na uderzenia i wysokie temperatury. Niektóre gatunki bardzo dobrze znoszą zarysowania, a te powstałe można wypolerować. Mają bogaty wybór odcieni jak i opcję matu lub połysku. Wadą jest jego cena. Kamień jest ciężki wagowo jak i ciężki w obróbce. Jest równiez zimny w dotyku, co nie każdemu odpowiada. Niektóre rodzaje kamieni, jak np. marmur są mało odporne na zabrudenia cieczą. Przy zetknięciu z kwasem, zawartym np. w owocach mogą odbarwić się. Zdecydowanie lepiej spisze się tutaj granit.

KONGLOMERAT

Konglomerat to połączenie kruszywa kamiennego (granit, marmur) i żywicy. Często dodawany jest równiez pigment co daje możliwość bogatej kolorystyki. Ma bardzo dobre właściwości: jest odporny na zarysowania, wysoką temperaturę, środki chemiczne, kwasy i zasady, jest lżejszy i łatwiejszy w obróbce niż kamień, drobne rysy można wyszlifować, jest również łatwy w czyszczeniu. W przeciwieństwie do kamienia jest ciepły w dotyku. Wygląda jak kamień jednak główną różnicą jest jednolita powierzchnia. Brak tu niepowtarzalnych wzorów i przebarwień jakie występują w naturalnych kamieniach. Dla miłośników naturalnych materiałów może być to wada.

TRWAŁE BLATY KOMPOZYTOWE

Blaty kompozytowe to połączenie zmielonych minerałów, żywic i pigmentów. Najpopularniejszy jest Corian. Maja różne kolory, moga być zarówno w macie jak i połysku. Mają wiele zalet jeśli chodzi o formę. Są na wymiar, można idealnie dopasować je do naszego wnętrza, a łączenia sa niewidzoczne przez co sprawiają wrażenie jednego elementu. Mają rózne kolory. Są odporne na urazy mechaniczne, plamy i wilgoć. Środki czystości nie szkodzą powierzchni, są ciepłe i przyjemne w dotyku. Jest bardzo trwały i higieniczny. Należy uważać z gorącymi naczyniami gdyż nie jest przesadnie odporny na wysokie temperatury. Na szczęście jest odnawialny. Ze względu na żmudny proces obróbki i tworzenia materiału cenowo wychodzi drogo.

 

SZKŁO

Nieco rzadziej wybierany na blat, ale również dostępny w ofercie – szklany blat. Jest trwały i oryginalny, jednak dość trudny jako materiał kuchenny. Nie jest zbyt odporny na wysokie temperatury (chyba, że ze szkła hartowanego dostępnego na zamówienie), mało odporny na zarysowania i raczej ciężko znosi tłuczenie mięsa młotkiem. Jest równiez droższy niż blat kamienny. 

METAL

Blaty stalowe są mocne, odporne na wysokie temeratury, zabrudzenia i uderzenia. Łatwo się je czyści. Optycznie powiększają przestrzeń. Dobrej jakości stal będzie trwała, jednak te gorszej jakości łatwiej zarysować, mogą się odbarwiać, a co za tym idzie, korodować. Ważne jest też wycieranie blatu do sucha gdyż inaczej mogą zostawać smugi.

W trakcie planowania kuchni warto pamiętać o ważnej zasadzie projektowania przestrzeni kuchennej w tzw. trójkącie roboczym. Trójkąt roboczy obrazuje ustawienie trzech głównych elementów wyposażenia kuchni: lodówki, zlewozmywaka i płyty kuchennej/ piekarnika, rozmieszczonych na planie wierzchołków trójkąta.

Ta prosta zasada sprawia, że wszystkie niezbędne produkty i sprzęty są usytuowane blisko siebie, co znacząco poprawia komfort pracy i zmniejsza odległości do pokonania, podczas przygotowywania posiłku.

Odległości między urządzeniami w trójkącie roboczym powinny mieścić się w następujących przedziałach:

-między lodówką a zlewozmywakiem: 120-210 cm,

-między zlewozmywakiem a kuchenką: 120-210 cm 

-między lodówką a kuchenką: 120- 270 cm.

Dodatkowo w kuchni możemy wyznaczyć kilka stref, które pomogą zachować porządek, czystość oraz zwinność w trakcie przygotowywania posiłków.